Merhaba,

Uzun bir yol  hikayesiymiş  yıllar öncesinde başlayan..                                            Sevgiyle donanmış, sevgiyle sarmalanmış. Keyifle yaşanan saatlere öfkeyi de kattığımız. Kahkahaların arasına gözyaşlarını sığdırdığımız.. Adım adım yürüdüğümüz, koşarken hızlandığımız, etten duvarlarla korunduğumuz, sevgiye boğulduğumuz zamanlarmış..

Ailece yaşadığımız, mahallede “istop” , ”saklambaç” oynadığımız, okul sıralarında yeni tanıştıklarımız, basketbol maçlarında kuyruklara girdiğimiz, Cumartesi sinema programı yaptığımız, geleneksel geziler düzenlediğimiz, ailemizin arkadaş, arkadaşlarımızın dostlarımız olduğu, arkadaşlarımızın sevgilimiz olduğu, dostlarımızın candost olduğu, sevgimizi; sevdiğimizle  sevgiyle, sevdiklerimizle paylaştığımız zamanlarmış..

Uzun bir yol hikayesiymiş yıllar öncesinden gelen.. Neşe içinde seslerimiz yükselirken, küslükten habersiz, Akrabaları, arkadaşlarla, dostlarla biraraya getirmekti önemli olan. Beraberlikti, yıllar öncesinden kalan.

Yardımı hisseden babamla,  yardıma koşan annemle, soframızdaki fazla tabak tanrı misafirimiz içindi. Paylaşmaktı, yıllar öncesinden bize kalan. Yaşamın içinden geçerken sıradan ama sıradışı olanları kabul edebilmekti ablalarımın rehber ışığında.. Öğrenmekti, yıllar öncesinden bana kalan. Candan öte olunca evlatlar; etten duvarlar, korunmak tüm korkular; korumak içindi.. Güvendi, yıllar öncesinden bize gelen.. Ailede anlatılanları gördüklerimle, arkadaşlarla baktıklarımı, dostlardan dinlediklerimle ben-i şekillendirmekti yıllar öncesinden bana varan..

Uzun bir yol hikayesiymiş Didem ile başlayan..                                                       Gösterdiler izledim, anlattılar dinledim. Sundular, kabul ettim. Paylaşmak için hep daha fazlasını istedim. Güzellikler yaşadım, üzüntüler topladım. Bilgileri topladım, çıkarttım hep dört işlemle sonuca ulaşmadım. Çizginin dışında olası çarpmalara, bölmelere ulaştım. İnsana insan, arkadaşlara dost kattım. Sürpüntülük yapıp; her yerde herkesle bir olmayı, zamana zaman ekleyip zamanı durdurmaya çalıştım.

Uzun bir yol hikayesiymiş Didem ile devam eden…                                                  Annemden öğrendiğimle kapımı açtım. Babamdan öğrendiğimle gönlümü açtım. Ablamlardan gördüğümle güveni, öğrendiğimle sabrımı aştım. Arkadaşlarımla dostluğu, dostlarımla kan bağı kurmaya çalıştım. Gönül kasamda biriktirdiğim her salise ile zenginliğimi arttırdım. Başardım.. Ben araba almadım, ev almadım, paraları saklamadım. Başardım… Hepbirlikte öğrendiklerimi tüm içtenliğimle paylaştım. Sevgiyi paylaştıkça büyütmeyi başardım. Çoğaldıkça büyüyorum.. Etrafımda varolan tüm güzellikleri sevgiyle paylaşıyor, Paylaştıkça Çoğalıyorum..  Beni seven ve beni kabul eden tüm güzelliklere, TEŞEKKÜR EDİYORUM…

“Kelimelerin anlattığı kadarım. Ne anlatırsam anlatayım anladığın kadarım.” 

Didem AYAS